پیوند ها
( -- قابل ویرایش )
تعداد صفحه : 61
موضوع: بررسي تحليلي قانون درروابط موجر و مستاجر فصل اول اجاره يعني چه ؟ م 466 قانون مدني مي گويد : «اجاره عقدي است که به موجب آن مستاجر مالک منافع عين مستاجر مي شود . اجاره دهنده را موجر واجاره کننده را مستاجر و مورد اجاره را عين مستاجر مي گويند » هر چند تعريف تقريباً روشن است اما توضيح مي دهيم : «عقد عبارت است از اينکه يک يا جند نفر در مقابل يک يا چند نفر ديگر تعهد بر امري مي نمايند و مورد قبول آنها باشد » «عين » جسم و بدنه و وجود خارجي هر چيز است . بنابراين زمين و بنايي که روي آن ساخته شده يا اتومبيلي که آنرا مي بينيم ، کتابي که آن را لمس و وزنش را حس مي کنيم و جلد و صفحاتش را مشاهده مي کنيم «عين » است . «منفعت » عبارت است از فايده و حاصل هر جيز ، پس از منفعت خانه ( زمين و بناي روي آن ) آن است که در آن شکونت و زندگي کنند . منفعت اتومبيل آن است که با آن به اين سو و ان سو بروند و منفعت کتاب آن است که آن را بخوانند . فصل دوم اجاره دوست چگونه بايد باشد ؟ در اجاره اشيا مدت اجارهخ بايد معين باشد و الا اجاره باطل است . منظور از باطل بودن اين است که انگار اصلاً چنين عقدي وجود نداشته است . اگر چنين حالتي بيايد آنچه اجاره داده شد ، بايد به مالکش بر گردد و البته که از آن استفاده کرده بايد قيمت و بهاي آن مقداري را که استفاده کرده به مالک بدهد . البته نه بر مبناي توافقي که در عقد کرده بودند ( يعني اجاره بهاي مورد توافق يا اجاره المثني) بلکه بر مبناي نظر کارشناس که ممکن است بيشتر يا کمتر از مبلغ مورد توافق باشد (يعني اجره المثل)، چيزي را مي توان اجاره داد که : اولاً – در اثر استفاده از بين نرود . به
قسمتی از محتوی متن پروژه میباشد که به صورت نمونه ، بعد از پرداخت آنلاین در فروشگاه فایل آنی فایل را دانلود نمایید .
« پرداخت آنلاین و دانلود در قسمت پایین »